තවත් දවසක් ‍ශනිදා

තවත් දවසක් නිමා විය
අමාරැවෙන් අමාරැවෙන් අඩිය තබා 
කොළඹ 3, 7, 5, 6 ද පහුකර
ආවෙමි හුරැපුරැදු ගේ දොරකඩට

පරවී ගිය කුසුමක් විය ඇය අකාලේ

නෑ ඈගේ නෙතු අද සිනා නගන්නේ
ඇගෙ දෙතොල් ගොලුවී
ඇය  යන්නට  ගොස් ඈතට සැගවී
ඇය නිහඩයි
ඇය අද  නිහඩයි


ගිම්හානෙට පෙර දිනකදි රහසින්
පරව ගියා ඇය නොසිතූ මොහොතක
අතීතයේ සිට හමනා මදනල
යලි යලි ගෙනඑයි ඇගේ සුවද පොද

සරසවි බිම තුරැ සෙවණක් යට හිද
ඇය මා කියු ඒ වදන් නොමැත අද
මොහොතින් වියකී යන මිහිදුම මෙන්
 ඇගෙ රැව සැගවී යයි නෙතු අද්දර

නිසලව නිදනා ඇය නෙතු විමසයි
තනිකර යනවාදැයි ඔබ මා හද
හමනා මද පවනැල්ලක පැටලී
ඈ වෙත යන්නෙමි රහසින් මම අද

ජීවිතය සොයා පලමු පියවර

අවුරැදු ගාණක් ජීවත් වුනා ඒත් මට හිතෙනවා ජීවිතේ තවම මට හම්බවුනේ නෑ කියලා
ඒත් කාගෙන් කියලා අහන්නද
පුංචි නිසදැසකින්ම පටන් ගන්නම් වැඩේ

             සීත පිනි බිදු
             දැවෙන හිරැරැස්
             මහද සිපිනා
             සොදුරැ මදනල්
             කියාදේවිද
             ජීවිතේ

             කදුලු හසරැල්
             සතුට දුක මෙන්
             සොයා එනවා
             කියා දේවිද
              ජීවිතේ

              ඇවිද යනවා
               තෙරක් නොමදැන
              ඇවිද යනවා මාවතේ
              ඒත් කවදා
               සොයා ගනිම්ද
               ජීවිතේ